Wat is voorkrimpafwerking

1. Mechanische voorkrimpende afwerking

Mechanisch voorkrimpen is een fysiek afwerkingsproces om de krimp van de stof na onderdompeling in water te verminderen en de krimpsnelheid te verlagen. Tijdens het verven en afwerken worden stoffen onderworpen aan kettingspanning, waardoor de krimphoogte van kettinggarens wordt verminderd en de stof wordt uitgerekt. Wanneer hydrofiele vezelstoffen nat worden, zwellen de vezels op en nemen de garendiameters toe. Dit verhoogt de krimphoogte van kettinggarens en verkort de lengte van de stof, wat resulteert in krimp.

Het krimppercentage verwijst naar het percentage dat de stoflengte vermindert ten opzichte van de oorspronkelijke lengte na het krimpen. Bij mechanisch voorkrimpen worden de stoffen eerst bevochtigd door stoom of waternevel en vervolgens in de scheringrichting samengedrukt om de krimphoogte van het garen te vergroten, gevolgd door een slappe droging. Na de behandeling kan de krimpsnelheid van katoenen stoffen worden teruggebracht tot minder dan 1%. Ondertussen verbeteren de wederzijdse extrusie en wrijving tussen vezels en garens ook de zachtheid van de stof.

Voor wollen stoffen wordt relaxatievoorkrimpen toegepast. Stoffen worden geweekt in warm water of gestoomd en vervolgens langzaam en ontspannen gedroogd om krimp in zowel schering- als inslagrichting te bereiken.

2. Functies en methoden voor het voorkrimpen van de afwerking

Voorkrimpafwerking is bedoeld om stoffen vooraf in schering- en inslagrichtingen te laten krimpen, om de uiteindelijke krimpsnelheid te verminderen en te voldoen aan de kwaliteitseisen voor de productie van kleding.

De voorkrimpmachine van het rubberen dekentype wordt veel gebruikt. Wanneer de rubberen deken onder kracht buigt, strekt de buitenste boog zich uit terwijl de binnenste boog samentrekt. Bij omgekeerde buiging trekt het uitgerekte deel samen en rekt het samengetrokken deel uit. Tijdens het gebruik hechten bevochtigde stoffen zich nauw aan de rubberen deken en passeren de compressiezone. Terwijl de deken van de uitgerekte buitenste boog naar de samengetrokken binnenboog verschuift, worden de stoffen stevig vastgeklemd zonder te glijden en samen met de deken samengedrukt, waardoor een vooraf ingestelde krimp wordt bereikt.

Over het algemeen worden stoffen bevochtigd tot een vochtgehalte van 10%–15% en verwarmd voordat ze in de machine worden gevoerd om de vezels zachter te maken en de plasticiteit te verbeteren. In sommige gevallen ondergaan stoffen na het schroeien een lichte lijming of schuimlijming en cilinderdroging om de voorkrimpingscontrole en -resultaten te optimaliseren.

Na compressie van de rubberdeken wordt gedeeltelijk vocht verwijderd door voordrogen. De stoffen worden vervolgens volledig gedroogd en gestreken op een slappe droger om rimpels veroorzaakt door overmatige krimp te elimineren, waardoor een volledig handgevoel en een zachte glans ontstaat.

3. Belangrijke procespunten voor het voorkrimpen van de afwerking

Drie parameters moeten tijdens de productie stabiel worden gehouden: de snelheid van de voorkrimpmachine, de vochtterugwinning van de stoffen die de rubberen dekeneenheid binnendringen en de stoomdruk van de drukcilinder.

Op stoffen moeten krimptestmarkeringen worden aangebracht om de mate van voorkrimping te controleren en te verifiëren. Zodra er afwijkingen worden gevonden, zijn tijdige aanpassingen nodig om stabiele krimpprestaties te garanderen. Een strikt beheer van operators en apparatuur is essentieel om defecten te voorkomen. Veelvoorkomende defecten en oplossingen worden hieronder vermeld:

· Visschubmarkeringen: Veroorzaakt door veroudering van rubberen dekens of ongelijkmatig voorkrimpen. Slijp of vervang versleten rubber/dekenonderdelen.

· Warp-rimpels: Het resultaat van resterende rimpels uit eerdere processen of overmatige kettingspanning tijdens het voeren. Vermijd rimpels bij procedures stroomopwaarts en maak het spanframe los om de kettingspanning te verminderen.

· Rolmarkeringen: Veroorzaakt door onvoldoende transportspanning, losse stof, ongelijkmatige druk op de rollen of inconsistente spanning op de naden van de stof. Pas het spanningsframe aan om de invoerspanning te verhogen en de druk op de invoerrollen te balanceren.

· Inslag scheef: Komt voort uit een verkeerde invoerpositie, ongelijkmatige geleidingsrollen of ongebalanceerde roldruk. Correcte invoerpositie, houd de geleiderollen vlak en balanceer de druk aan beide uiteinden van de rollen.

· Overtollig restvocht: Veroorzaakt door overmatig bevochtigen. Verlaag de loopsnelheid om een ​​grondige droging te garanderen.

· Onvoldoende voorkrimping: Leidt tot een slechte maatstabiliteit als gevolg van een te hoge drukcilinderpositie, een lage cilindertemperatuur, onvoldoende roldruk of overmatige spanning op de in- en uitlaat van het doek. Laat de drukcilinder zakken, controleer de waternevel, verhoog de stoomdruk, verhoog de roldruk en verminder de inlaat-/uitlaatspanning.

· Smalle stofbreedte: Veroorzaakt door onvoldoende originele breedte van stroomopwaartse processen of overmatige voedingsspanning. Volg de standaardprocedures in voorgaande werkfasen en verlaag de voedingsspanning op de juiste manier.

4. Wat is krimppercentage

Stoffen zijn gemaakt van vezels. Vezels zwellen op na het absorberen van water, met een kortere lengte en een grotere diameter. De krimpsnelheid is het procentuele verschil tussen de lengte van de stof vóór en na onderdompeling in water ten opzichte van de oorspronkelijke lengte. Vezels met een hogere waterabsorptie zwellen sterker, wat resulteert in een hogere krimpsnelheid en een slechtere maatvastheid.

De garenlengte verschilt van de lengte van de afgewerkte stof, die wordt gedefinieerd als de krimpsnelheid bij het weven.

Krimppercentage bij weven (%) = (oorspronkelijke garenlengte − stoflengte) ÷ originele garenlengte

Vezelzwelling na onderdompeling in water verkort de lengte van de stof verder en veroorzaakt krimp. Weefspanning en weefselstructuur hebben een directe invloed op de weefkrimpsnelheid: een lage weefspanning produceert compacte stoffen met een hoge weefkrimp en een lage waterkrimp; hoge weefspanning leidt tot losse stoffen met een lage weefkrimp en een hoge waterkrimp.

Bij het verven en afwerken wordt voorkrimpafwerking toegepast om de inslagdichtheid en de weefkrimpsnelheid vooraf te verhogen, om zo de uiteindelijke waterkrimp van stoffen effectief te verlagen.